Hellllloooooo!

Ok fine. E di sige na, ako na ang nawala nang 4 months. Hihihi. Iba kasi pag nandito ako sa Pinas, full time nanay at asawa. Sa celfone na nga lang ako nagchecheck ng mails ko or nagchecheck ng facebook or chwirrer.

Sa mga nagdaang buwan na hindi nyo ko namiss, nandito lang ako sa bahay namin, nag aalaga ng baby ko at ng hubby ko. Sa totoo lang gusto ko na magkatrabaho, todo pamigay ako ng mga application ko at resumes sa mga hospital dito pero ewanko ba, ayaw yata nila sa profile ko. Hahaha. Facebook ba? Anyway, hanggang ngayon wala ako work, palamunin lang sa bahay. Hahaha. Joke. Actually, may good news ako, kaya hindi na din ako makapagtrabaho dahil masusundan na ang aming baby girl. 3 months mahigit na din po ako preggy. 4 years gap sila ng panganay namin. I am so happy. Sana boy naman para 1 girl, 1 boy. Diba?

Dahil nga sa nandito lang ako sa bahay, naiinip din ako. Hindi din kasi ako sanay na walang trabaho, yung tipong araw-araw nalang, ang routine ko yung gising sa umaga, handa ng food ni hubby na baon, wait magising ang anak ko tapos breakfast, watch tv with her, lunch, bath time ni baby, put her to sleep, bath time ko, wait dumating si hubby from work, playtime with baby, tapos dinner, cleaning time ni baby tapos bed time na, kinabukasan, ganon din. Masaya at masarap naman yun kasi sobrang namiss ko sila nun nag abroad ako, pero alam mo yung sense of fulfillment na mas nakakatulong ka lalo kung may trabaho ka? Ayoko din kasi na si hubby lang ang nagwowork, lalo ngayon na madadagdagan na kami ng isa pang miyembro, mas kailangan namin kumayod. Kung may tatanggap lang sa akin sa trabaho kahit buntis ako, why not. Kaso palagay ko wala.

Wahhh. Ang hirap naman. Dagdag pa sa stress ko ang init, araw araw napakasakit ng ulo ko. Kaya konting oras lang din kung humarap ako sa laptop Kahit nga sa tv sumasakit ulo ko. Nakakainis lang. Hay.

Anyway..

Bakit nga ba ako nagpost? E kasi namiss ko lang dumaldal sa blog. Tahimik ako talaga, pero mejo madaldal sa blog. Ahihihihi.

photo credit